Naam: Liset van der Eijk
Leeftijd: 20 jaar
Studie: Psychologie
Vereniging: T.S.C. St. Olof

 

Olof is mijn zonnestraal op een regenachtige dag. De eerste keer dat ik dit merkte was in de tent van Olof tijdens de topweek. Een overweldigend gevoel als je de tent binnenkomt, waar iedereen dansend met een biertje in hun hand verbaasd kijkt naar een E.D.E.L. man die zes biertjes achter elkaar wegtikt. Alle disputen van Olof zijn aanwezig en hebben met elkaar de tijd van hun leven.

Ook na de topweek blijft dit zo. Olof is een actieve en hechte vereniging met een dispuutscultuur, waardoor ik veel vrienden en vriendinnen heb gemaakt. Buiten mijn geliefde dispuut heb ik veel vrienden gemaakt in allerlei commissies en ervaring opgedaan; van promotiefuncties tot een symposium organiseren.

Verder zijn er tradities bij Olof die zorgen voor fantastische verhalen. Tijdens het lustrum afgelopen zomer werd traditiegetrouw de rijjool gehouden, waarbij ieder dispuut met een raar voertuig in een enorme stoet door de stad reed. Je kon het zo gek niet bedenken of het voertuig was: golfkarren, brandweerauto's, koetsen, brommertjes, schoolbussen en ga zo maar door.

Behalve de mooie feestjes is het ook altijd gezellig in de bieb tijdens het studeren. Tijdens de koffie motiveer je elkaar om nog even vol te houden en hierdoor niet naar het hertentamen te moeten. Ik zou nog ellendig lang door kunnen gaan over skireizen, late avonden aan de bar, dakterras-chillsessies, borrels en lustrumactiviteiten, maar het is tijd om af te ronden. Voor mij voegt het verenigingsleven echt iets toe aan je studententijd. Je moet toch iets te vertellen hebben aan je kleinkinderen als je tachtig bent? Als ik tachtig ben kan ik in ieder geval aan mijn kleinkinderen het advies geven om te kiezen voor een vereniging en zo maximaal te genieten. Zoals wel eens wordt gezegd schijnt bij Olof namelijk altijd de zon.